Zelfs over gewone koffie weten hippe types ingewikkeld te doen

TeunColumns & verhalen

koffiefilter

Hebt u jarenlang koffie gedronken die u eigenlijk niet lekker vond en smachtte u naar een oer-Hollands doe-maar-normaal-dan-doe-je-al-gek-genoeg-bakkie, maar durfde u er niet voor uit te komen? Dan heb ik goed nieuws voor u. Filterkoffie mag weer. Het AD schrijft het en als er één krant is die weet wat wat wel en niet kan, dan is het dit Rotterdamse kwaliteitsdagblad wel. Het artikel dat de terugkeer van de filterkoffie verkondigt, knalt er meteen goed in: ‘Lekkende percolators, peperdure Jura-apparaten; het hóeft allemaal niet meer. Je kan tegenwoordig met een gerust hart weer een ouderwetse pot filterkoffie zetten.’ Lees verder

Autofabrikanten slaan een hoop flauwekul uit

TeunColumns & verhalen

toyota hybride reclame

Laat de volgende zinnen even op u inwerken: ‘Vormgegeven in een progressieve vormtaal die helderheid uitstraalt. Uitgerust met een lichtheid die overtuigt met duurzame materialen en functionele details.’ Enig idee waarover dit gaat? Is het een uitleg bij een kunstwerk in het Stedelijk Museum? Een verhaal over een avant-gardistisch gebouw uit het Bouwkundig weekblad? Allebei mis. De tekst gaat over een auto. En wel ‘een auto met trendsettende individualiteit.’ Dat klinkt goed. Lees verder

Separatorvlees: In de VS mag je deze vleespap niet bij de naam noemen

TeunColumns & verhalen

Still uit uitzending van ABC News over Pink Slime

In deze rubriek noem ik het beestje graag bij de naam. Liever nog kijk ik naar de naam die anderen aan een beestje geven en vraag mij dan af of die naam wel klopt. Is het beestje wel echt het beestje dat men zegt dat het is? Moet dit beestje niet een heel andere naam hebben? Geregeld stuit ik op oerlelijke beestjes die de meest prachtige namen hebben meegekregen. In het Engels is de uitdrukking ‘to call a spade a spade’- een spade een spade noemen. Ook mooi. Dat dit lang niet zo’n onschuldige bezigheid is als ik altijd dacht, blijkt uit de roze slijm-affaire, die onlangs voor opschudding zorgde in Amerika. Lees verder

Dat wij nu overal in de Europese Unie kunnen internetten is niet dankzij providers, maar ondanks hen

TeunColumns & verhalen

telefoon internetten strand

Welkom in Duitsland. U kunt hier uw bel- sms- en internetbundel helemaal opmaken.’ Ik hoefde de afgelopen maanden maar een Europese grens over te steken of ik ontving een dergelijk bericht. Op het oog een strikt zakelijke mededeling. Toch komt hij een tikkeltje triomfantelijk over. Alsof de provider mij subtiel op zijn gulle daad wil wijzen. Hij geeft een cadeautje waarvoor ik dankbaar moet zijn. De irritatie zit hem in dat ‘helemaal opmaken’. Dat zegt een volwassene tegen een kind: ‘Dit taartje is voor jou en dat mag je helemaal alleen opeten.’ ‘Helemaal?’ ‘Ja, helemaal’ ‘Ik hoef het niet te delen met iemand anders of een stukje te bewaren voor later?’ ‘Nee, het is helemaal voor jou.’ ‘Wow’. ‘Maak maar helemaal op, hoor.’ Lees verder

Ik hoef geen ‘beleving’, liever goed eten zonder opsmuk

TeunColumns & verhalen

vis calamares beleving

In het restaurantje in Vigo, Noord-Spanje, waar ik de afgelopen week at, had niemand aan de beleving gedacht. ‘De beleving’ – vaste lezers van deze rubriek weten dat ik me hierover behoorlijk kan opwinden – is een begrip waarmee marketeers sjoemelwaar proberen te rechtvaardigen. Saus met 0,5 procent truffel verkopen als truffelsaus? Dat is toch iets heel anders dan echte truffelsaus? Doet er niet toe, de mensen beléven het als truffelsaus. Lees verder

Lekker modern op de socials? John Deere wil gewoon gratis fotomodellen

TeunColumns & verhalen

John Deere 'Word onze hakselkoning!'

Ik heb een vriend, nu ja vriend, die mensen op bijna magische wijze voor zijn karretje weet te spannen. Met zichtbaar plezier doet iedereen kleine klusjes voor hem. Hij is behoorlijk welgesteld, maar als er gegeten of gedronken wordt, zijn het altijd anderen die de rekening betalen. Hij heeft de speciale gave om mensen die iets voor hem doen, het gevoel te geven dat hij hun een gunst bewijst. Ze mogen blij zijn dat ze zijn rekeningen mogen betalen en dat hij hun toestaat voor hem te koken, te helpen met verhuizen en hem naar het vliegveld te rijden. Bedankt hij voor die hulp? Uiteraard niet. Lees verder

Als je reputatie je lief is, houd je werk en reclames strikt gescheiden

TeunColumns & verhalen

Julius Jaspers, CC-afbeelding: Jeroen Mirck

Ach, ach ach, Julius Jaspers, waarom nu toch? De sympathieke, corpulente chef, kookboekschrijver, restauranteigenaar en (ex?-)televisiepresentator met het karakteristiek achterovergekamde vettige haar, gooit in één klap alles wat hij aan culinaire geloofwaardigheid had, te grabbel voor een reclame voor Remia Fritessaus. Die frietsaus – elke frietsaus eigenlijk – is een rommelgoedje boordevol suiker waarvoor niet alleen elke chef, maar ook iedere liefhebber van lekker eten zijn neus ophaalt. Weinig vet, want vet is ongezond, dus extra veel suiker. Die kronkel. Lees verder

Sojamelk mag geen soja’melk’ meer heten

TeunColumns & verhalen

sojamelk sojabonen

Waarom koopt een mens sojamelk? Niet voor de smaak in ieder geval, want het is een behoorlijk vies goedje, hoewel je het met een fijne Engelse term ook een acquired taste kunt noemen: als je flink je best doet, kun je eraan wennen. De meeste sojamelkdrinkers kiezen ervoor om wat het niet is: melk van een koe. Of van een geit, een paard of een ezelin. De keuze voor sojamelk is een typisch negatieve: als het maar niet van een dier komt. Het is een veganistendrank bij uitstek, die ook populair is bij slachtoffers van (al dan niet ingebeelde) lactoseintolerantie en hippe gezondheidsmeisjes die hun mond elke ochtend spoelen met een hap zuivere rivierklei en verder ook niet echt weten wat nu wel en niet gezond is. Er is werkelijk niemand die denkt dat sojamelk van een dier komt. Lees verder

Vondelflat, duw bejaarden toch geen vies voedsel door de strot

TeunColumns & verhalen

Vies eten Vondelflat

Berend Lugies, de interim-directeur van de Vondelflat in Groningen waar ouderen niet mogen bepalen wat ze zelf eten, is een typisch voorbeeld van een baas die vergeten is waartoe hij op aarde is. Dat is niet uitzonderlijk. In Nederland stikt het van de Berend Lugiesen, managers die met hun targets in de hand en cijfertabellen die het eigen gelijk bevestigen de schoonheid, de vreugde en de kwaliteit om zeep helpen. Lees verder