Rutte is de grootste populist die wij in tijden hebben gehad

TeunColumns & verhalen

Pan teflon teflonlaag vet boter Mark Rutte

Toen uw Huispopulist nog een eenvoudige columnist was schreef hij eens dat alleenheersers niet bestaan. Een wijze les die hij had geleerd in de colleges van historicus en filosoof Bert Demyttenaere. Iemand kan alleen aan de macht blijven als hij gesteund wordt door jaknikkers die er belang bij hebben de heerser in het zadel te houden, of bang zijn zich tegen hem te keren. Het stukje ging over Donald Trump, maar het had ook over Poetin kunnen gaan. Of over Mark Rutte. Ook hij heeft de gave, om mensen zo te hypnotiseren dat zij geen toekomst zonder deze Grote Leider mogelijk achten. Rutte is (spoiler!) de grootste populist die dit land in lange tijd gezien heeft.

Aan de macht blijven

Elk volk krijgt de autocratisch leider die het verdient. Wij zijn niet gek op oranje vrouwenhaters, of olieworstelaars die met ontbloot bovenlijf grote vissen uit de rivier hengelen. Wij houden van frisgewassen jongens die boterhammen eten op de fiets. Waarom denkt u dat Dirk Scheringa zich graag vertoonde op geitenwollen sokken? Omdat wij ons geen woekerpolis laten aansmeren door iemand die met zijn rijkdom te koop loopt. Maar we zijn weerloos voor iemand die doodgewoon, aardig en daarmee ogenschijnlijk ongevaarlijk is.

Rutte heeft één supertalent en dat is aan de macht blijven. Uw Huispopulist werkte als televisiemaker mee aan een uitzending van de Keuringsdienst van Waarde over teflonpannen. Die pannen hebben twee eigenschappen: er blijft niks aan plakken en ze zijn schadelijk voor de omgeving. Precies Mark dus. De afgelopen jaren moest de ene na de andere minister opstappen vanwege misstappen, maar aan onze antiaanbakpremier bleef niks plakken. Wist hij van hun fouten? Had hij er zelfs met ze over gesproken? Hij had er domweg geen actieve herinneringen aan. Wat je niet weet, weet je niet, dus hem viel niets te verwijten. Meesterlijk!

Niemand weet hoe je van Rutte afkomt

Won Rutte de vorige verkiezingen nog door een diplomatieke rel met Turkije die buitengewoon gelegen kwam, deze keer was het corona dat hem de overwinning schonk. Een grote leider die rust uitstraalde in moeilijke tijden hè. Daar moest je achterstaan. Dat hij als premier verantwoordelijk was voor de toeslagenaffaire waarin vele gezinnen de vernieling in werden gejaagd, werd hem niet aangerekend. Uiteraard niet. En dat coronabeleid waarom we hem zo prezen? Dat rammelt al vanaf het begin aan alle kanten. ‘Testen, testen, testen’ werd niks en ‘prikken, prikken, prikken’ ook niet. Wie krijgt de schuld? Hugo de Jonge. Maar Rutte? Tuurlijk niet.

Rutte grapte voor de verkiezingen dat hij als demissionair premier nóg meer macht had, omdat de Kamer hem niet kon wegsturen. En zo denkt hij echt. Na het debat waarin vrijwel de hele Kamer zich van hem afkeerde, juist omdat hij zich wilde bemoeien met individuele parlementariërs, deed hij geen stap terug. Hij veegde met een vochtig doekje de smerige vetresten van zijn Tefallaag, mobiliseerde zijn jaknikkers, gaf toe dat hij ‘naar eer en geweten’ had gelogen en kwam tot de conclusie dat hij prima verder kon. En de partijen die zich tegen hem hadden gekeerd? Die zien zijn leugens en autocratische trekjes, maar sluiten hem toch voorzichtig weer in de armen. Niemand weet hoe je van Rutte afkomt.

Van onze Huispopulist krijgt de premier 5/5 bokshandschoenen.

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal

De KNVB roept ijskoud op tot revolutie in Qatar: wat nou mensenrechten? Change!

TeunColumns & verhalen

revolutie Football supports change KNVB QATAR

Kreeg u ook kippevel van het Nederlands elftal? Dat was toch indrukwekkend! U vond het minder? Al die gemiste kansen – logisch zonder Weghorst – tegen die beperkte Letten! Dat kan allemaal wel, maar uw Huispopulist wil het graag hebben over het indrukwekkende statement van Oranje tegen de uitbuiting van arbeidsmigranten in Qatar. Voor het bouwen van de stadions voor het voetbalfestijn in de woestijn werken die migranten lange dagen in de verzengende hitte, vaak op grote hoogte en zonder enige bescherming. Duizenden mensen zijn gestorven om ’s werelds grootste voetbalcircus mogelijk te maken.

Qatar

Ze hadden het leven gelaten voor een WK waar überhaupt geen WK gehouden moet worden. Uiteraard vanwege de beroerde mensenrechtensituatie en de achtergestelde positie van vrouwen. Maar ook omdat Qatar veel te warm is en te weinig gras, te weinig voetballers en te weinig fans heeft. Een land zonder voetbalcultuur maar met heel veel oliedollars. Dollars die dan weer niet aan die arbeidsmigranten betaald worden, maar wel aan speeltjes voor de rijken, die daar bijna uitgerangeerde voetballers – zoals Frank en Ronald de Boer ooit – voor heel veel geld tegen elkaar laten spelen in een fantasiecompetitie.

Ook werden er miljoenen aan smeergeld betaald aan leden van de Fifa om het WK binnen te halen. Bijna alle bestuurders die voor de toewijzing aan Qatar hebben gestemd, zijn inmiddels aangeklaagd of veroordeeld voor fraude. Ook Ronald de Boer, de broer van de bondscoach dus, ontving als ambassadeur van het WK 750.000 euro voor ‘hand- en spandiensten’. Na alle ophef over de stadiondoden legde hij onlangs nog uit dat het allemaal ‘genuanceerder ligt’, maar dat ‘iedere dode er één teveel is’. Over het laatste zijn Ronald en uw Huispopulist het eens.

‘Football supports change’

Maar dan het statement! Dat knalde eruit en hakte erin. Eerder hadden de Duitsers al T-shirts gedragen met ieder een letter die samen de woorden ‘Human rights’ vormden en de Noren met de tekst ‘ Human rights on and off the pitch’. En toen moest Nederland nog komen. En dat kwam hoor. Ook weer T-shirts – kennelijk hét wapen van de voetballer – met de tekst ‘Football supports change’. Dat is toch geweldig. Change. Verandering. Wie is daar nu niet voor?

De KNVB lichtte het toe: ‘Football Supports Change. Overal. Ook in Qatar. Qatar is het land waar we straks graag wereldkampioen willen worden. Maar niet zonder ook buiten de lijnen te kijken.’

KNVB voor de revolutie!

Verandering in Qatar, maar niet zonder buiten de lijnen te kijken. Daar versla je die landen die zich heel eendimensionaal uitspreken voor betere mensenrechten in Qatar toch even keihard. Je niet op één punt blindstaren, maar nu doorpakken. Alles moet anders in dat land! De KNVB roept ijskoud op tot regime change, tot revolutie! Leiders weg, verblijfsvergunning, stemrecht en een goed minimumloon voor alle uitgebuite migranten. Bovendien verlangt Oranje voor de werknemers in Qatar een strenge arbo-wetgeving, een dertiende maand en een goudgerand pensioen. Waanzinnig dapper dat onze voetballers dit allemaal zo durven te eisen. Als dit niet snel wordt geregeld, weigeren ze naar Qatar te gaan. Wat nou mensenrechten? Change! Wat een helden!

De KNVB en het Nederlands elftal krijgen voor hun moed van uw Huispopulist 5/5 bokshandschoenen!

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal

Boerenvoorvrouw Caroline van der Plas is een aanwinst voor het populisme

TeunColumns & verhalen

Speelgoedversie trekker Claas Caroline van der Plas BoerBurgerBeweging

Het hart van uw Huispopulist maakte deze week een sprongetje. Eindelijk kwam er weer eens een trekker het Binnenhof oprijden. Het vehikel reed geen hekken omver en ploegde ook het Malieveld niet om, maar toch. Wat hadden we die indrukwekkende voertuigen in het hart van onze democratie gemist! De boeren hadden al die voorvechters van een goed functionerende rechtsstaat toch maar even een poepie laten ruiken. Wat de meerderheid van de Tweede Kamer ook beslist, gansch het raderwerk staat stil als de machtige arm van de boeren het wil. Wegen bezetten, over afrasteringen heenrijden, niemand stopt de trekkers!

Stadsvrouw Caroline van der Plas

Nu arriveerde Caroline van der Plas, net gekozen als enig Kamerlid van de BoerBurgerBeweging, dus in zo’n monster op wielen in Den Haag. Wat een entree! Mochten er nog twijfels bestaan over wat zij hier tussen de Hoge Heren in Den Haag kwam doen, dan waren die in één klap weggenomen. Deze vrouw wás het platteland en kwam het platteland naar het parlement brengen.

Wat het extra mooi maakt is dat zij zelf helemaal niet op een boerderij woont, of zelfs maar in het buitengebied. Ze is een stadsvrouw uit Deventer. Die trekker staat normaal dus niet voor haar deur, maar is geleend om dit statement te maken. Zoals Nederlandse acteurs bij een filmpremière naar een achterafstraatje om de hoek van Tuschinski fietsen, om daar te worden opgepikt door de limousine die ze naar de rode loper brengt.

Het gaat niet om de werkelijkheid, maar om het beeld van de werkelijkheid. Dat heeft Caroline uit Deventer prima begrepen. Het domme persvolk stond en masse klaar om dit prachtige plaatje vast te leggen en een paar obligate vragen te stellen. Als je met één zo’n symbolische daad alle aandacht op je weet te vestigen ben je een hele grote. Uw Huispopulist wordt er vrolijk van.

‘De body language’ van Sylvana Simons

Dat was nog maar het begin. Bij Jinek opende ze deze week de aanval op Sylvana Simons, van BIJ1. Ze verweet Sylvana geen goede volksvertegenwoordiger te zijn, omdat ze niet voor alle Nederlanders zou opkomen. Nu zou je kunnen zeggen dat dit een raar verwijt is van een boerenleidsvrouwe die zelf juist heel sterk voor een doelgroep opkomt. Maar dat zijn rationele argumenten en daar gaat het niet om. Het gaat om het simpele feit dat de leider van deze rechtse boerenbeweging de linkse Sylvana Simons aanpakte. Dat Sylvana geen krimp gaf en weloverwogen antwoord gaf, was misschien een beetje jammer, maar daar had onze Caroline iets op gevonden. Ze zag aan ‘de body language’ dat Sylvana zich aangevallen voelde.  Geen sterk argument, maar je kunt er ook niks tegen inbrengen.

Slachtoffer Caroline van der Plas

Inmiddels zijn er homofobe en racistische tweets van Van der Plas uit het verleden opgedoken. De boerin uit Deventer wil er niet veel woorden aan vuilmaken: ‘Het grote kapotmaken is begonnen. Er worden nu door een heel leger tweets van acht jaar geleden uit de krochten van Twitter opgelepeld.’ En zo maakt de dader van online onverdraagzaamheid zichzelf slachtoffer, in de beste rechts-populistische traditie. Ze wordt gedemoniseerd. Nu hoort de boerenleidster uit Deventer er echt helemaal bij.

Caroline van der Plas is een veelbelovende populist, maar er is, zeker in het debat, nog ruimte voor groei. Daarom krijgt zij van uw Huispopulist 4/5 ballen.

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal

Falende Henk Bleker is een handige volksmenner

TeunColumns & verhalen

De Napoleon van Vlagtwedde Henk Bleker

Iedere zichzelf respecterende Huispopulist zou wekelijks over Henk Bleker willen schrijven. Als er één politicus in Nederland het populisme in de vingers heeft, dan is het de voormalige CDA-voorzitter en staatssecretaris wel. Wat snapt die man goed hoe je het volk én de media moet bespelen. Ook al maakt hij er keer op keer een potje van, we vréten alles wat de kleine ponyfokker zegt. Hij is zo heerlijk laconiek, zo grappig en zo on-Haags! Hoe kan je niet van deze schelm uit het noorden houden? 

Henk Bleker en de boeren

Er moet wel een aanleiding zijn om over Bleker te schrijven. En die is er nu! De Napoleon van Vlagtwedde, een bijnaam die hij zich graag laat aanleunen, heeft die zelf gecreëerd. Hij maakte bekend over te stappen van het CDA naar het extreem-rechtse Forum voor Democratie. Totaal geen verrassing want Bleker was al een tijdje agrarisch adviseur van Thierry en de rekels, maar toch wist hij er weer een mediamomentje uit te peuren. Dat kunnen alleen de hele groten. Bij het CDA reageerden ze flauw dat ze dachten dat hij allang vertrokken was, maar dat moet kinnesinne zijn. Iemand die zo lenig met de waarheid is als Henk, die wil je niet kwijt.

Uw Huispopulist ziet Henk nog op het podium staan met duizenden boze boeren voor zich. Ze waren woedend omdat hun toekomst er door strenge stikstofregels niet zo rooskleurig meer uitzag. Bleker gaf ze wat ze wilden en riep: ‘Laat je niet door een handvol loserige veganisten of dierenactivisten op de kast jagen. Kijk op hen neer!’ Je moet maar durven als Henk Bleker, die de hele stikstofellende als staatssecretaris zelf veroorzaakt had. Maar wie maalt er om de waarheid? Wie het publiek kan bespelen, wint. En Henkie uit Vlagtwedde kan dat. Hij betrad het podium en liet zich toejuichen door de boeren die hij eerder had genaaid. Verbluffend knap.

Oostvaardersplassen

Herinnert u zich de arme paarden in de Oostvaardersplassen nog? Natuurverdwaasden hadden bedacht in de Nederlandse polder een klein Afrika te bouwen waar de natuur zijn gang zou gaan. Op televisie waren dagelijks beelden te zien van stervende paarden die omkwamen van de honger. Er was te weinig voedsel, bijvoeren mocht niet, want onnatuurlijk, en de arme beesten konden nergens anders heen om voedsel te halen. Ze zaten vast. Dat vond Henk Bleker – daar was hij weer! – ook vervelend. Bij Nieuwsuur legde hij uit: ‘Het onverenigbare kun je niet verenigen: het dierenwelzijn hooghouden en de natuur zijn gang laten zijn met dieren die achter een hek zitten.’

Dat van dat hek herhaalde hij verschillende keren bij verschillende media, die het uiteraard allemaal wilden horen. Maar waarom konden die beesten niet weg? Onder andere omdat Bleker als staatssecretaris de Ecologische Hoofdstructuur kapot had gemaakt, die verschillende natuurgebieden met elkaar verbindt. Werd Henkyboy daarover streng ondervraagd? Tuurlijk niet. Als hij zijn verhalen en meningen zingtzangt, dan dromen wij gelukzalig weg.

Ooit zat uw Huispopulist met Bleker in een talkshow. De charmante Groninger stak de loftrompet over Silvio Berlusconi die in tegenstelling tot veel saaie politici ‘een geweldig gevoel voor theater had’. Dat is waar. Henk ook. Henk Bleker krijgt uiteraard de maximale 5/5 ballen.

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal

Al die klimaatneutrale lijsttrekkers wilden wel windmolens, maar niet in hun gemeente

TeunColumns & verhalen

windmolens vogels ganzen nimby

Dat was natuurlijk lachen, dat zelfs de GroenLinks-bewoners van de Amsterdamse wijk IJburg zich nu massaal tegen de komst van windmolens naast hun woonwijk keerden. Geen beter vermaak dan leedvermaak, moet ook Mark Rutte gedacht hebben, toen hij Jesse Klaver hier in het RTL-debat fijntjes op wees. De GroenLinks-leider had er weinig op terug te zeggen. Dit was eenvoudigweg te pijnlijk.

Voor de VVD-leider was het gedrag van de Amsterdamse GroenLinksers het bewijs dat de linkse Groenen te voortvarend te werk gaan met het klimaatbeleid en de energietransitie. Én om voor kernenergie te pleiten. Niet naast IJburg overigens, maar ergens in Groningen. Want daar helpen ze graag mee aan de energietransitie. Alsof mensen die geen windmolens in de tuin willen, wel zitten te wachten op een kernreactor naast de deur. Vrij snel na dit debat moest Rutte op Radio 1 zijn woorden over Groningen al weer terugnemen. Ze wilden daar namelijk helemaal geen kerncentrale. De tournure kostte de premier weer eens geen enkele moeite. Ook geestelijke lenigheid is een populistische kwaliteit.

Nimby

Het grappige is dat veel van de IJburgers wel voorstanders van windmolens zijn. Ergens anders. Maar niet bij hen. Nimby (not in my backyard)-gedrag dus. Uw Huispopulist is er niet onbekend mee. Een aantal jaar geleden zou er in zijn witte ‘links lullen, rechts zakkenvullen’-wijk een tijdelijke opvang voor asielzoekers komen. Alle witte linkse mensen waren in rep en roer. Het eliteschooltje van de kroost van de Huispopulist stuurde een bezorgde brief naar alle ouders over ‘de veiligheid van onze kinderen’. Er werd een bewonersbijeenkomst gehouden, uw Huispopulist ging met een vriend langs om als enigen voor de opvang te pleiten, de (vorige) burgemeester begreep de noden van het volk en de opvang kwam er uiteindelijk maar voor een paar maanden. Als gegoede buurten in opstand komen, dan krijgen ze vaak hun zin.

Wel windmolens, maar niet in mijn gemeente

Met die windmolens en zonneparken is het helemaal nimby wat de klok slaat. Vlak voor de vorige gemeenteraadsverkiezingen maakte uw Huispopulist een reportage voor De Monitor over de groene ambities van gemeentes. In hun verkiezingsprogramma’s hadden vrijwel alle partijen plannen opgenomen om hun gemeente klimaatneutraal te maken.

De redactie had laten berekenen hoeveel windmolens en/of zonnepanelen daarvoor nodig waren. Wat bleek? Al die klimaatneutrale lijsttrekkers wilden wel windmolens, maar niet in hun gemeente. In de ene stad wilden ze die gevaarten bij de buurgemeente neerzetten en bij de andere pleitten ze voor windmolens op zee. En de kustgemeenten? Die wilden ze weer ergens in het binnenland hebben. Én groene beloftes doen én het volk te vriend willen houden. Zo gratuit, dat verdient een pluim van de Huispopulist!

Bijna elke partij heeft zich – terecht – aan de klimaatdoelen geconformeerd. Om die te halen moeten er niet alleen zonnepanelen op alle beschikbare daken worden gelegd en windmolenparken op zee worden gebouwd, maar moet er ook midden in het land wind- en zonne-energie worden opgewekt. Dat is niet anders. Dat lukt beter als bewoners echt worden meegenomen in de plannen en geen dictaat van bovenaf krijgen opgelegd. Ook moeten zij er financieel van kunnen meeprofiteren. Op plekken waar ze dat hebben gedaan, blijkt de onvrede een stuk kleiner.

Van uw Huispopulist krijgt Rutte 5/5 ballen en Klaver 0/5 ballen

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal

Stef Blok verkiest brood en spelen boven mensenrechten

TeunColumns & verhalen

Voetbalstadion Qatar WK 2022 Al-Janoub, Al-Wakrah CC Matt Kieffer

Vandaag wil uw Huispopulist Stef Blok in het zonnetje zetten, een man die u misschien niet direct in deze rubriek zou verwachten. Bij populisten wordt toch al snel gedacht aan charismatische figuren die met ferme taal en onhaalbare beloftes het volk weten te verleiden. En die zijn natuurlijk ook reuzebelangrijk. Zij zijn de belichaming van de wil van het volk. Dat snapt iedereen.

Maar het populisme zou niks zijn zonder trouwe voetsoldaten, zonder saaie pennelikkers die nodig zijn om de weg te plaveien naar een ongetwijfeld glorieuze toekomst. Achter elke grote leider staat een saaie ambtenaar, die door zijn gedegenheid legitimiteit verschaft aan de wilde plannen van de groots en meeslepend orerende voorman. Zo’n man is Stef Blok.

Bloks blootje

Het is een bekende tip: als mensen je nerveus maken, dan moet je ze naakt voorstellen. Bij uw Huispopulist heeft deze methode, afhankelijk van de persoon, wisselende resultaten opgeleverd: van succes tot alleen maar meer zenuwen. En soms lukt het eenvoudigweg niet. Dat is bij Blok het geval. Als uw Huispopulist probeert hem in zijn blootje voor het geestesoog te toveren, dan bevriest zijn brein. Blok moet onder zijn pak nog een pak dragen. En daaronder nóg één. Een parcel in a parcel, zouden de Britten zeggen.

WK in Qatar

Waarom verdient zo’n man, die bij het volk geen sprankje opwinding weet te veroorzaken, dan toch een populistische pluim? Omdat hij zich onvermoeibaar inzet voor de populistische zaak. De afgelopen week werd er in de kamer gedebatteerd over het wereldkampioenschap voetbal, dat volgend jaar in Qatar moet worden gehouden. Dat ze het daar niet zo nauw nemen met de mensenrechten wisten we al. Onlangs bleek uit onderzoek van The Guardian dat er bij de bouw van de stadions ruim 6.500 arbeidsmigranten zijn overleden. Dat is wel weer een volgende stap in de relatie tussen sportevenementen en mensenrechtenschendingen.

Dat grote toernooien worden gehouden in landen met dictatoriale leiders waar onderdrukking heerst, is bijna een vanzelfsprekendheid. Maar in dit geval worden mensen zelfs uitgebuit en de dood ingejaagd om het toernooi te kunnen houden. Voor iemand die om mensenlevens geeft, is zoiets verschrikkelijk.

Blok wil sport en politiek niet mengen

Zulke mensen zitten ook in de Tweede Kamer. Een meerderheid van het parlement wil dat Nederland bij wijze van protest straks geen vertegenwoordiging (koning of ministers) naar het toernooi stuurt. Blok ziet daar niets in. Het niet sturen van een vertegenwoordiging zou ‘mengen van sport en politiek zijn’ en dat vindt hij niet verstandig.

Blok weet natuurlijk ook dat grote sportevenementen de natte droom zijn van griezelige leiders. Juist daar kunnen ze voor het oog van de wereld schitteren. Juist sport en politiek worden constant gemengd. Dat hoort. Ook bij Blok. Wie maalt er om duizenden doden als het Wilhelmus straks door die met bloed gebouwde stadions schalt? Blok vindt het vast prachtig. Misschien kan de koning de aanvoerder van het Nederlands elftal uiteindelijk zelfs de beker overhandigen! Rutte ernaast en Blok zelf ergens in het gevolg.

Door voorrang te geven aan brood en spelen boven mensenrechten is Blok de populist van de week. Een puntje aftrek omdat hij uiteindelijk maar een voetsoldaat is, maar toch een mooie 4/5 ballen voor Stef Blok!

Afbeelding: Voetbalstadion Al-Janoub in aanbouw voor het wereldkampioenschap voetbal in Qatar, foto door Matt Kieffer

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal

Interview een racistisch politicus niet over zijn koffievoorkeur

TeunColumns & verhalen

Thierry Baudet Emma Wortelboer Motie van Vertrouwen De Vooravond Oppervlakkig

Of hij het nu leuk vindt of niet, uw Huispopulist moet Thierry Baudet gelijk geven. Hij werd geïnterviewd door Emma Wortelboer die een geinig bedoelde politieke rubriek verzorgt voor De Vooravond. Of politieke rubriek? Het is meer een rubriek waar toevallig ook politici in verschijnen. Het hadden ook sporters kunnen zijn, of zangers. Of komieken. Bekende mensen, in ieder geval.

Maar het zijn dus politici, aan wie Wortelboer volstrekt irrelevante vragen stelt: of Baudet zijn koffie met melk, suiker of zwart drinkt. Uiteraard kon de Redder van het Avondland daar niet gewoon op antwoorden, maar kwam hij met een pseudo-diepe gemeenplaats: ‘Het is één van de raadsels van deze tijd: de koffie is zo veel minder lekker dan in Italië.’ Als dat al een raadsel is, dan zeker niet van deze tijd.

Baudet had gelijk

Uiteindelijk werd het interview beëindigd door de Grote Leider zelf. Hij vond de toon niet empathisch. Iedereen blij. Wortelboer keek voor de vorm geschokt in de camera, maar haar hart maakte een sprongetje. Baudet opgestapt! Relletje! Dit gaat viral! Ook de redactie van De Vooravond zal tevreden zijn. Het programma was weer eens spraakmakend en dat is tegenwoordig de heilige graal van talkshows: als er maar over je gepraat wordt.

Ook Baudet zal blij zijn geweest. Terwijl hij wegliep zei hij nog iets over een ‘walgelijk irritant oppervlakkig NPO-achtig interview’. En daar had hij gelijk in. Het was inderdaad een NPO-interview en het was oppervlakkig. En daardoor irritant. Als hoeder van de belangen van het volk, vindt uw Huispopulist dat u moet worden voorgelicht over de ideeën, keuzes en daden van politici. Waar staan ze voor, wat willen ze met het land, wat hebben ze gestemd en wat hebben ze bereikt? Op die vragen moet je als je op het Binnenhof rondloopt antwoord zien te krijgen.

Baudets racistische appjes

Nu had Wortelboer dus Baudet voor de camera, de leider van een racistisch splinterpartijtje. Andere onfrisse figuren die het racisme van Thierry inmiddels té racistisch vonden, hadden het zinkende schip verlaten en hun eigen zinkende scheepjes opgetuigd. (Als we het dan toch over de raadsels van deze tijd hebben: wanneer vind je het racisme binnen je extreem-rechtse partij nog aanvaardbaar en wanneer besluit je dat het nu allemaal te ver gaat?)

Van Baudet waren onlangs racistische appjes opgedoken, dus dit was een uitgelezen kans voor de getalenteerde Wortelboer om een scherp irritant NPO-interview te houden over het rassenleer van de Leider van het splinterpartijtje. Misschien was hij dan ook weggelopen, maar dan over iets belangrijks. Nu ging het over koffie. Baudet kon zo de herinnering aan zijn smerige tweets wegpoetsen en de Mainstream Media uitfoeteren! Lekker, Vooravond!

Verwaarlozing

Wat is dat toch met die geinige flauwekul met politici? Waarom verwaarloost een belangrijk NPO-programma de politieke kerntaak het volk voor te lichten over de politieke keuzes waarvoor ons land straks staat? Wat zegt de koffievoorkeur (of het dragen van gympies) over de toekomst van ons land? Er zijn flinke politieke tegenstellingen in ons land, ook al wilde Rutte in zijn brief van vorige week de indruk wekken dat iedereen in de politiek wel zo een beetje hetzelfde vindt. Die tegenstellingen blootleggen en relevante scherpe vragen stellen is de taak van de journalistiek. Zeker bij de NPO.

Uw Huispopulist geeft Emma Wortelboer en De Vooravond 1/5 ballen.

Afbeelding: screenshot De Vooravond, Thierry Baudet loopt weg tijdens ‘interview’ met Emma Wortelboer

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal

De aanpak van corona is één grote betuttelingscampagne. Gelukkig maar

TeunColumns & verhalen

Mark Rutte in Tallinn, Estland, CC EU2017EE Estonian Presidency

Kom bij uw Huispopulist niet aan met verhalen dat deze coronacrisis ook voordelen heeft. Dat iedereen die pandemie inmiddels zat is, blijkt ook uit de uitbundige manier waarop de ijspret in ons kikkerlandje werd beleefd. Eindelijk een sprankje vrolijkheid in het verder zo dorre bestaan.

De premier die als geen ander weet wat het volk wil, of liever: wat het volk wil horen, wist slim de aandacht van de verlenging van de avondklok af te leiden door de deur voor een Elfstedentocht op een kier te zetten. Opeens zaten de talkshows iedere avond vol met Erbenwennemarsen. Rutte kan in deze rubriek wel iedere week vijf ballen krijgen. Er is geen sluwere populist dan hij.

Betutteling

De coronacrisis heeft wel duidelijk gemaakt dat dingen anders kunnen en moeten. Jarenlang werd onder premier Rutte (hij weer!) de liberale markteconomie gepredikt: weinig regels, nauwelijks overheidsbemoeienis en alles in vrijheid en blijheid overlaten aan de markt. De consument, over burgers spreken we nauwelijks, speelt in dit model een cruciale rol. Die neemt autonoom alle beslissingen, of het nu gaat om ethiek of gezondheid. Is een product gemaakt door kindslaven? De industrie treft geen blaam, want ‘de consument wil het’. Stoppen fabrikanten hun artikelen vol met rotzooi en brengen ze die met agressieve marketing aan de man? Weer is de consument zelf verantwoordelijk, want die vreet alles.

Elk idee om met regels en beleid de individuele consumptie te beïnvloeden werd afgedaan als betutteling. Die term hoor je nu nauwelijks meer. Waarom niet? Omdat de overheidsaanpak van corona één grote betuttelingscampagne is. Gelukkig maar.

Lenige Rutte

Onlangs heeft Rutte (hij weer!!) zelfs afstand genomen van het model waarmee hij ons land tien jaar heeft geleid. Opeens moeten we niet meer alles aan de markt en de consument overlaten, maar moet de overheid meer op de voorgrond gaan treden. De VVD-leider voelt weer eens uitstekend aan wat de mensen willen horen. Zijn partij staat fors voor in de peilingen. Een ‘mister dividendbelasting’ die zich plotseling tooit met enkele ideologische veren is populairder dan politici die altijd al voor een grotere rol van de overheid waren. Voor de politieke en morele lenigheid van Rutte kan uw Huispopulist alleen maar diep buigen.

Dankzij corona wordt gruwelijk duidelijk hoe belangrijk het is om overgewicht aan te pakken. Juist bij mensen die fors te zwaar zijn, slaat corona heel hard toe. Dat betekent een verbod op reclame voor ongezond voedsel en ook op deals voor snoep en koek. Groente en fruit moeten goedkoper worden (btw-verlaging) en de hoeveelheid vet, zout en suiker in producten moet omlaag, afgedwongen via de belastingen of wettelijke normen. Eenzelfde soort aanpak als van sigaretten dus. Dat is geen betutteling, dat is bittere noodzaak.

Vetmesten

De Nederlandse bevolking is inmiddels voor, alleen de levensmiddelenfabrikanten snappen het nog niet. In een interview op Radio1 zei Cees-Jan Adema (‘Ik snap die gevoelens’) namens de fabrikanten dat het nog niet makkelijk was om minder rommel te in voedsel te stoppen, omdat dat ‘consequenties voor de houdbaarheid van producten’ zou hebben. Wat een treurig huiliehuilie-verhaal. Zo’n sneu excuus om door te kunnen gaan met het vetmesten en ziek maken van de bevolking: ‘Het is moeilijk om gezond voedsel te maken, mammie!!!’

Ga je schamen, Cees-Jan. Je keert je tegen het volk en weet er geen overtuigend argument aan te dragen – 1/5 ballen.

CC-foto: EU2017EE Estonian Presidency

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal

Wopke Hoekstra is de Nederlandse Trump

TeunColumns & verhalen

Wopke Hoekstra CDA Nieuwsuur 11 december

Als Huispopulist kun je niet om Wopke Hoekstra heen. Dat begon al met de manier waarop hij aan de macht kwam in het CDA. Eerst trok hij zich om onduidelijke redenen terug uit de leiderschapsrace, vervolgens creëerde hij tweespalt door de belangrijkste overgebleven kandidaat Hugo de Jonge niet te steunen en uiteindelijk wist hij zonder ooit een verkiezing gewonnen te hebben toch de buit binnen te halen.

De inmiddels gekozen lijsttrekker De Jonge had zich teruggetrokken en de nummer twee van de verkiezingen Pieter Omtzigt werd opzijgeschoven na een prachtig geënsceneerd huisbezoek van Omtzigt aan Hoekstra. Us Wopke, gestoken in vers gestreken wit overhemd met opgestroopte mouwen (daadkracht!) tegen de Nieuwsuur-journalist die opeens voor de deur stond: ‘Ik was de kinderen aan het voorlezen’ (familieman!), ‘Ik heb overlegd met Liselot’ (geëmancipeerd!) en ‘Ik ben verrast dat u hier bent’ (acteur!). Later kwam Omtzigt voor de camera om te stamelen dat Wopke de absoluut beste kandidaat was. Alle huispopulisten in Nederland kregen het hier warm van. Coup uit het boekje.

Wopke staat altijd in campagnestand

Sindsdien houdt het maar niet op met Wopke. Weet u nog wie meedeelde dat de basisscholen weer zouden opengaan, nog voordat het OMT zijn advies daarover had gegeven? De minister van Onderwijs? De minister van Medische Zorg? Hugo de Jonge? Premier Rutte? Fout! Het was minister van Financiën Wopke! Die heeft daar natuurlijk geen fluit – of hoogstens een heel klein fluitje mee te maken, maar de beste man kon zich niet inhouden. Informatie-incontinentie die vooral toeslaat rond het Binnenhof bij politici die de kans krijgen een populaire boodschap te brengen. Rond verkiezingstijd tiert de kwaal hevig.

Wopke staat altijd in campagnestand. Dat gaat zelfs zo ver dat hij nu twee CDA-campagnemedewerkers in het ministerie van Financiën heeft gehuisvest. Ze hebben permanente passen voor het departement, mogen werkkamers gebruiken en kunnen op elk gewenst moment een promofilmpje met Wopke opnemen in zijn werkkamer. Andere ministers doen zoiets niet, omdat ze de indruk willen vermijden dat de belangen van ministerie en lijsttrekker op een wat ongezonde manier door elkaar lopen. Wopke heeft daar maling aan.

In dit opzicht lijkt hij op Donald Trump, die zijn verkiezingsboodschappen ook graag wat grandeur van het Witte Huis meegaf. Maar voor Wopke is het – uiteraard – vooral praktisch. Als er propaganda voor het CDA of voor hem gefilmd moet worden – en dat is kennelijk om de haverklap – dan moet dat zonder talmen direct kunnen. Niet eerst helemaal naar de CDA-burelen, dat kost toch al gauw tien minuten rijden. Voor je het weet is de hele inspiratie weg en zijn de oneliners vergeten!

Wopke Hoekstra is de nieuwe Trump

En voor wie denkt u dat Wopke het allemaal doet? Voor zichzelf natuurlijk, maar ook voor zijn vrindjes uit het bedrijfsleven waar hij ooit weer naar zal terugkeren. Zo stelde hij de afgelopen week voor om de salarissen van commissarissen van staatsbedrijven, zoals Schiphol en Holland Casino, met 15 tot 20 procent te verhogen. Ze hebben veel meer taken gekregen maar hun bezoldiging is niet gestegen. Zielig!

Wopke is op een sluwe manier aan de macht gekomen, bespeelt de camera op superieure wijze, schuwt belangenvertroebeling niet en komt op voor zijn zakenvrindjes. Zo bezien zou je kunnen zeggen dat niet Wilders, niet Baudet, maar Hoekstra de Nederlandse Trump is . Hij krijgt van uw Huispopulist 5/5 ballen.

Afbeelding: screenschot Nieuwsuur 11 december 2020, Nieuwsuur-journalist interviewt Wopke Hoekstra voor zijn woonhuis

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal

Vechtende en vernielende jongeren maken politici en bestuurders niet alleen boos, maar ook een beetje geil

TeunColumns & verhalen

rellen brandende auto

Mocht u zich nog afvragen waarom de Volkskrant een Huispopulist heeft aangesteld, dan zijn de twijfels de afgelopen week wel weggenomen. De cocktail van een avondklok (die hadden we lang niet gezien!) én heftige rellen kan alleen maar tot een populistische pavlovreactie leiden.

Emotie

Vechtende en vernielende jongeren maken politici en bestuurders niet alleen boos, maar ook een beetje geil. Zeker in verkiezingstijd. Nu kunnen ze het volk tonen hoe hard ze zijn. Dat is mooi om te zien. Neem minister Grapperhaus die een prachtig nummertje maakte voor de camera van olijke binnenhofclown Jaïr Ferwerda: ‘Ik ben heel boos, maar u zou ook boos moeten zijn. Nee, maar serieus, ga eens voor de camera staan en zeg eens wat u er zelf van vindt.’

Prachtig, toch? Het is voor het land van nul en generlei waarde om de mening van die goeiige Jaïr over de rellen te kennen, hij vindt ze waarschijnlijk verschrikkelijk, maar toch. De emotie is getoond. Daar verdien je bij de Huispopulist punten mee.

Leger

In de Tweede Kamer betoogde Geert Wilders dat we beter het leger kunnen inzetten dan Duitse politieagenten om hulp vragen bij het neerslaan van de rellen. De krijgsmacht en de Duitsers in één zin, klasse! Het toont de Nederlandse onmacht én je ziet de Duitse laarzen al over onze vaderlandse bodem marcheren. Populisme van de hoogste categorie. Rutte kon alleen maar stamelen dat die Duitsers ons sowieso altijd al bijstaan in grensgebieden. Who cares, Mark? Dat is oersaaie nuance waar het volk geen brood van lust.

‘Sociologische verklaringen’

Toch wist Rutte nog wel enkele punten te scoren. In de Kamer durfden een paar rooie rakkers en saaie nuanceridders het aan, om zo kort na de ramp al aandacht te vragen voor de diepere oorzaken van de schanddaden van de jongeren. Tuurlijk, we hadden het hier over tuig en schorem en de daders moesten keihard worden gestraft, maar toch: waarom deden zij dit? Hadden zij wel genoeg perspectief? Wat was er misgegaan met een groep in de samenleving dat zij tot dit soort dingen in staat waren?

Premier Rutte wilde er niets van weten. Voor je het weet zouden we medelijden krijgen met de misdadige jongeren, omdat ze een moeilijke jeugd hadden gehad. Oppakken en straffen, verder niks. Rutte had geen behoefte aan ‘sociologische verklaringen’. Stel je voor dat die verklaringen te vinden zijn in tien jaar beleid onder premier Rutte?

Burgeroorlog

Dan hadden we nog de burgemeesters. In populistische zin liet die van Amsterdam het ernstig afweten. Bij die talkshow die iedere dag door een ander duo wordt gepresenteerd, hield ze een uitermate genuanceerd en steekhoudend betoog, waar uw Huispopulist geen raad mee wist. Waar was de bloeddorst?

Gelukkig heeft Eindhoven een uitermate labiele burgervader. Deze John Jorritsma sprak tijdens de hevige rellen in zijn stad van een burgeroorlog. De emotie van het moment, denk je dan. Maar een dag later gebruikte hij het B-woord weer! Niet slim en niet juist, maar op de populistische ladder stijgt Jorritsma met stip.

Burgemeester Jorritsma is de grote winnaar van deze populistische week. Hij krijgt van uw Huispopulist de volle 5/5 ballen.

Deze column verscheen eerder in de Volkskrant.

Deel dit verhaal