Top vijf marketingmisbaksels van 2016!

TeunColumns & verhalen

2016

Gezondheid, gesjoemel met feiten, nepnieuws en seksisme, daar draaide het dit jaar om in de marketing. Wat was het marketingmisbaksel van 2016?

5. Het vinkje

Na een lang ziekbed is het vinkje overleden. Het keurmerk voor gezond voedsel rammelde aan alle kanten. Zo kregen de ‘gezondere varianten van een productgroep’, dus ook slagroomtaarten en diepvriesfrikandellen een vinkje. Van vinkjeseten kon je moddervet worden. Bovendien kregen alleen bedrijven die ervoor betaalden zo’n keurmerk, waardoor voedsel zonder vinkje gezonder kon zijn dan producten met. Nu wil de staatssecretaris het vinkje vervangen door een app, waarmee wij ons voedsel gaan scannen. Dat wordt ook niks.

Lees verder

In de supermarkt denken ze dat vroeger alles beter was

TeunColumns & verhalen

Vier oude klokken en de tekst TIME in scrabble-blokken

Jan Terlouw is niet de enige die zijn touwtje uit de brievenbus zou willen laten hangen. Er zijn er meer die snakken naar een verleden dat nooit heeft bestaan, toen geluk nog heel gewoon was. Ik groeide op in Amsterdam ten tijde van krakersrellen, straatdealers en heroïnehoeren. Er zijn mensen die met een door nostalgie vertroebeld brein terugverlangen naar die tijd, maar ik zeg u: zo leuk was het niet. Amsterdam was smerig en griezelig, met waterkanonnen en tanks op straat.

Lees verder

Noem brood Pain Boulogne en je hebt puur goud

TeunColumns & verhalen

Mevrouw zet koffie met een koffiemachine.

Vandaag wil ik het met u hebben over ‘moeilijk doen’ of, om het woord bij het woord te voegen: complificatie. Dat klinkt op het eerste gehoor misschien niet zo prettig, maar is juist heel positief. Moeilijk doen creëert waarde. Je kunt er een product mee in de markt zetten én de prijs opdrijven. Wie wil dat nu niet? Het hoogste rendement haalt u als u een uitermate simpel product met wat complificatie kunt verkopen alsof het puur goud is. Een buitenlandse naam alleen doet wonderen. Neem brood, simpel zat. Niets meer dan meel, gist, zout en water. Noem dat voor de lol nou eens Pain Boulogne en het krijgt onmiddellijk een prijsverhogend je ne sais quoi. Lees verder

Slapjanussen noemen zich ‘vakman’

TeunColumns & verhalen

Een persoon vlecht een rieten mandje

‘Wij van Wc-eend adviseren Wc-eend’, is wellicht de minst holle frase uit de reclamegeschiedenis. Vaak wordt er lacherig over gedaan: ‘Nogal wiedes, dat ze dat adviseren! Ze zijn het toch zelf, jonguh!’, maar ik vind hem briljant en eerlijk bovendien. Hij zegt wat alle reclames zeggen: ‘Wij zijn de beste, volgens ons zelf’, maar dan zonder er doekjes om te winden. De slogan wordt al jaren niet meer gebruikt, maar iedere keer als iemand zichzelf aanprijst, wordt hij aangehaald. De naamsbekendheid van de toiletreiniger die echt onder de rand spuit, moet ongeëvenaard zijn.

Lees verder

Mensen met problemen willen hulp, geen Groot Verhaal

TeunColumns & verhalen

Persoon staat temidden van de woorden Blah bla Blah

Storytelling – zo noemen ze dat – is hot. Uitzendbureaus, koekjesfabrikanten en bierbrouwers, allemaal doen ze eraan. Het hoofd communicatie van energiebedrijf ENI noemt zich tegenwoordig storyteller en hij is niet de enige. Maar waarom? Het klinkt misschien spannender op feestjes: ‘ik ben storyteller’ ‘O, leuk, waar treed je op?’ ‘Nou, ehm bij Randstad.’ Je verkoopt verdomme baantjes, koekjes, bier en olie, geen praatjes.

Lees verder

De tamponwereld is een mannenwereld

TeunColumns & verhalen

De roze hersens van vrouwen, volgens O.B.

Heeft u de Facebookcampagne van tamponmerk O.B. gezien? Mijn veelgeprezen collega Lisa Bouyeure attendeerde mij erop. We zien een plaatje van roze vrouwenhersenen met erboven #mijngedachten. Die gedachten zijn nogal oppervlakkig: ‘de verjaardag van mijn beste vriendin’, ‘waar de laatste chocolade ligt’ en ‘wanneer ik ongesteld word’. Verder gaat er volgens O.B. in het vrouwenhoofd niets om. Bouyeures verbolgen tweet hierover werd honderden keren gedeeld.

Lees verder

Hoe kun je een moment opeten?

TeunColumns & verhalen

Een aardbei valt in yoghurt die opspat

Geitenyoghurtmomenten manifesteren zich op verschillende, veelal onplezierige, manieren. Neem mijn oude baas. Een schat van een man. Hij kende de namen en verjaardagen van de kinderen van alle medewerkers en hij was zelfs niet te beroerd voor de jongste bediende koffie te halen. Maar soms, heel af en toe, ontplofte er iets in zijn hoofd. Als een razende stormde hij over de redactie, wees iedereen op zijn fouten – beet een nieuwe kracht toe nu eindelijk zijn rommel op te ruimen en voer tenslotte midden op de werkvloer tegen ons allemaal uit: ‘Het is hier godverdegodver geen kinderopvang! Kunnen jullie dan ook niks zelf?!’ De eerste keer schrokken we daarvan, maar op een gegeven moment hadden we het door: ‘Jaap’, gonsde het over de redactie, ‘heeft zijn geitenyoghurtmoment.’ Niet fraai, maar zoiets kun je iemand nauwelijks kwalijk nemen. Als het geitenyoghurtmoment een uurtje later was gezakt, schuifelde Jaap langs onze bureaus, bood iedereen schoorvoetend zijn excuses aan: ‘sorry, ik had een geitenyoghurtmoment’ en trakteerde ons op roomsoezen.

Lees verder